हालसालैका लेखहरु : ठूलो बन्ने कसरी?,(विक्रम गौतम) संवाद संस्कृतिको उत्तरआधुनिक प्रयोजनामा शर्मिला खड्का,(कृष्ण गौतम) म हुॅ आजकी नारी,(लालीगुराॅस) जागित्राहरु ,(गणेश खड्का ) झरी पर्दा सम्झिन्छु......,(गणेश खड्का) ह्याप्पी भ्यालेन्टाइन्स डे,(विक्रम गौतम) मौसमी मानव,(होमनाथ सुवेदी) गीत,(विपुलश्री सिजापति ) स्वप्न बिन्दु,(रजनी श्रेष्ठ) मैनबत्ति,(बासु श्रेष्ठ)

गीत

विपुलश्री सिजापति , ( काठमान्डौ )

केही मौनका केही भाखाको नि कसुर थियो   
केही मनको केही आँखाको नि कसुर थियो 
कति आँधी सह्यो चड्को सह्यो होला मनले   
डढ्यो मन मनकै आगोको नि कसुर थिए   

कँही पत्थर कुनै बाटोको फेरि लत्यायो होला  
कतै बाटोकै पत्थरमा फेरि शिर झुकायो होला
कहीँ हाँस्दै लुकायो होला आँसु उसले उत्सवमा
कहीँ एकान्तमा फेरि आँसुले रुवायो होला
रुँदारुँदै केही तोडेर रोयो केही जोडेर रोयो  
केहीँ मुठ्ठीमा च्यापेर केही भुईँ छोडेर रोयो
जब आँसु झरे कारण कतै केही जरुर थिए  
डढ्यो मन मनकै आगोको नि कसुर थिए   


कति गहिरो थियो माया कति गहिरो लगाव थियो
ती भन्नेले भनी दिए यो किस्मत नै खराब थियो
जब तस्बिरको एक छेउ मेरो च्यातियो होला 
जब रोकिएर सास मन पनि निसास्सियो होला
जब छरपस्ट मेरा टुक्रा टुक्रा आत्तिदै उठायो होला 
कतै म बिझ्न पुगी घाउ पनि लगायो होला   
हरेक टुक्रामा सग्लो थेँ देखाइमा पो दूर थिए
डढ्यो मन मनकै आगोको नि कसुर थिए  

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |