हालसालैका लेखहरु : ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री) ना....टक,(बासु श्रेष्ठ )

म मञ्चवाट किन ओर्लिएँ ?,(गोविन्द गिरि प्रेरणा )

डिसेम्वर १ अर्थात् अनेसासले अन्तर्रराष्ट्रिय नाम दिएको साहित्यिक जमघटको कविता वाचन कार्यक्रम हुँदै थियो । महिनौंदेखि सम्मेलनमा कार्यपत्र प्रस्तुत गर्नका लागि कार्यपत्र प्रमुख होमनाथजीले भन्नुभए पनि समय अभाव देखाई केही व्यक्तिलाई मात्र २ मिनेटमा प्रस्तुत गर्न लगाइयो । धन्न म त्यो २ मिनेटमा परिनछु ।

कवि गोष्ठी शुरु भएपछि गोष्ठी सञ्चालक कवि भाई गोवद्र्धन पूजाले अरुलाई कवितामात्र वाचन गर्ने, सम्वोधन नगर्ने तथा कविताका हरफ नदोहोर्याउने भने पनि मलाई केही वोल्न समय भएको वताएका थिए ।

जव मेरो कविता पढ्ने पालो आयो, म मञ्चमा उक्लिएँ । कविताको शिर्षक भनेर केही हरफ कविता पढेको मात्र थिएँ मञ्चमा आसिन साहित्यकार मोदनाथ प्रश्रितलाई आयोजकमध्येका एक विमला निरौलाले वोलाइन् र मोदनाथ मञ्चवाट ओर्लनु भयो । मोदनाथजी मञ्चवाट ओर्लिएपछि मञ्चासिनहरु उहाँसँग कुरा गर्न थालेको भएर मेरो कविता पढ्ने मूड विग्रियो । मोदनाथजीले कविता पढे हुन्छ भनेर मलाई इशारा गर्नुभयो । तर म चुप लागें । किनभने उहाँ मञ्चवाट ओर्लेर वाहिर निस्कँदै गर्दा उहाँसँग वोल्ने र अभिवादन गर्नेहरुले हल्ला गर्न थालेका थिए ।

जव मोदनाथ हलवाट वाहिर निस्कनु भयो, मैले भनें ' कविता पढ्न वातावरण चाहिन्छ । कविताको इज्जत गर्नुपर्छ । अव म फेरि शुरुदेखि कविता पढ्छु' भनेर पुनः शुरुदेखि कविता पढ्न थालें ।

यसैवीच होमनाथ सुवेदीजी कतैवाट मञ्चमा उक्लन आइपुग्नु भयो र मञ्चमा वस्नेहरुसँग छलफल गर्न थाले। अनि मैले भनें, लौ तपाईंहरु हल्ला गर्नुहोस् म कविता पढ्दिन । र म मञ्चवाट पूरा कविता नपढिकन ओर्लिएँ ।

वास्तवमा यो मेरो साहित्य लेखन यात्राको ३६ वर्षमा पहिलोपल्ट घटित यस प्रकारको पहिलो घटना थियो ।

पछि हल वाहिर भेटिनु हुँदा मोदनाथजीले 'सरी है गोविन्दजी, मैले गर्दा त्यस्तो भो' भन्नु भयो ।मैले 'केही छैन, ठिक छ' भनें ।

यसमा उहाँको दोष थिएन । आयोजकले खाना सकिन लाग्यो भनेर उहाँलाई मञ्चवाट ओरालेका रहेछन् ।

त्यस्तै विमला निरौलाले पनि 'मलाई वोलाएर ल्याउन भनियो । अपजस मैले पाएँ' भन्नु भयो । मैले उहाँलाई पनि केही छैन भनें ।

आयोजकले व्यवस्थापन गर्न नजान्दा यस्तो हुन गएको थियो । कार्यक्रमको शुरुवातदेखि नै व्यवस्थापनको फटेहाल अवस्था देखिएको थियो ।

वास्तवमा कविता पढ्ने वेलामा आयोजकहरुले कविता सुन्ने र सुनाउने वातावरण वनाउनु पर्नेमा स्वयँ आयोजकहरु नै अनुशासित नहुनाले त्यो परिस्थिति जन्मेको थियो ।

आयोजकहरु नै मञ्चमा वसेर हल्ला गर्न थालेपछि कविता वाचनको अपमान भएको मैले अनुभव गरेको हुँ । केहि समाचारमा मैले कविता नपढेको समाचार सम्प्रेषण हुँदा के भएको हो भन्ने जिज्ञासा देखिएको हुनाले यति भन्दै म विश्राम लिन्छु ।

 

१३ डिसेम्वर २०१३, मनासस, भर्जिनिया ।

 

 

 

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |