हालसालैका लेखहरु : आव्हान,(रजनी श्रेष्ठ) ग्रीन कार्ड,(सुदीपभद्र खनाल) लश्कर,(गोविन्द गिरी प्रेरणा) अभिनन्दन !!!!,(ऋषिराम अर्याल) गड्यौला उर्फ सत्यराज ,(कृष्ण बजगाईं ) बोर्डरसाइटको बब्लु,(नीलम कार्की निहारिका) समुद्र र सपना,(संजु बजगाईं ) कार्लोस मेरो दर्पण छायाँ,(सुन्दर श्रेष्ठ) मैले नजन्माएको छोरो,(पारिजात) विदेसिनु रहर कि बाध्यता,(जेबी खत्री)

ना....टक

बासु श्रेष्ठ , (उडब्रिज, भर्जिनीया)

लघुकथाः

 

पार्टिबाट चुनावकोलागी उसले रोईकराई गरेर टिकट पायो । चुनाव प्रचारकोलागी केहि उद्यमी तथा व्यापारीलाई तर्साएर हुन्छ कि फकाएर हुन्छ केहि पैसा जोहो गर्यो । नपुग रकमकोलागी घरजग्गा धितो राख्यो र चुनाव प्रचार गर्दै घरघर भोट माग्न थाल्यो ।

जस्तोजस्तो घरमा पुग्थ्यो उस्तैउस्तै वचन दिन्थ्यो । मतदाताको अनुहार आशा र सपनाले उज्यालो हुन्थ्यो र उ मनमनै ठान्थ्यो तीर निशानामा लागेकै हो ।तर यसको सट्टा प्रत्यक्षतः मुसुक्क हाँसेर नमस्कार गर्दै विजयको कल्पना गर्दै अघि बढ्थ्यो । मनमनै फेरि भन्थ्यो माग्न चाहिँ कसैले आफ्नोलागी भोट मागेका छैनन् । बरु सबैले सामुहिक टोलकै विकास मागेका छन् । मान्छेपनि.....।

बाटोबाट अलि हटेर बसेको दलितहरुको बस्ती देख्यो । अलिक दोमन गर्यो । तर, झट्ट के विचार आयो कुन्नी, सरासर बस्ती पस्यो र दाई भाई साईनो लगाउँदै बोलाएर भोट माग्न थाल्यो ।

टोलको माझमा पर्ने घर ताकेर त्यस घरधनीसँग पानी माग्यो । दलित घरधनी एकछिन विश्वास गर्न नसकेर अलमलमा पर्यो । उसले मनमनै तीर निशानमा लागेको बुझेर दोहोर्याएर पानी माग्यो र कलकल गर्दै पियो । चिउँडो, ओठमा दौडिएको पानी हत्केला र बाहुलाले पुछ्दै भन्यो ल दाई, पानी दिए जस्तै भोटपनि दिनुहोला हैभन्दै आगडि बढ्यो ।

बबुरा ति अधवैँशे दलित अझै विस्मृत मुद्रामा थिए तर, ओठमा खुशीको मुस्कानपनि छरिएको थियो । सोच्यो, आज पर्यन्त मेरो हातबाट कसैले पानी खाने आँट गरेको थिएन । बरु दुरदुर गर्थे । यो काजीले मेरो हातको पानी खाएपछि मैले भोट नदिएर भयो र? पक्कै मैले भोट दिने भएँ भन्ने मनमनै गम्दै घरभित्र पस्यो ।

उता दिनभरको चुनाव प्रचारपछि घरको आँगनभन्दा परैबाट एक गिलास सुनपानी मागेर दलितको घरमा पानी खाएकोमा पछुतो मानेर सुध्याउँदै मनमनै भन्दै थियो हैट, कस्तो नाटक गर्नुपर्यो ।

Comments

सम्पर्क माध्यम

khasskhass@gmail.com
Share |